آوای شعر من

محبوب ترین مطالب
مطالب پربحث‌تر
  • ۹۳/۰۶/۰۸
    .
آخرین نظرات

۱۸ مطلب در اسفند ۱۳۹۲ ثبت شده است

 

 

 

 

 

شب میـــلاد مولل متقیــــن است


شب جشـن وسرور مومنین است


ملائک مــژده‌ای دارند که امشب


شب غوغاوشادی در زمین است
 

 

 

 
اسفند ماه 1392 --- مجنون بختیاری
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۱۹
داوود جمشیدیان

 

 

 

 

 

چیست در آن چشم اهــوراییت


من شده‌ام محــــو تماشــــاییت


عشــــق تو  دیوانه و مستم نمود


من چــه کنم با دل شیــــداییت
 

 

 

اسفند ماه1392 ـ مجنون بختیاری

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۱۶
داوود جمشیدیان

 

 

 

 

 

مرا دردیست که درمــانی ندارد

 

مرا راهیست که پایـــــانی ندارد

 

دل من در میــــان خوبـــــرویان

 

بجز وصــــل تو سامــــانی ندارد

 

 

اسفند ماه1392 --- مجنون بختیاری

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۱۳
داوود جمشیدیان

 

 

 

 

شوق دیـــدار تو مستم کرده است


نیست بودم لیک هستم کرده است


سالها در حســــرت دیـــــــدار تو


انتظـــارت مست مستم کرده است
 

 

 

اسفند ماه 1392--- مجنون بختیاری
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۱۰
داوود جمشیدیان

 

 

 

 

 

باز امشب در فراغت ســوختم


آتشی بر جـــان خود افروختم


باز امشب تا سحـــرگاهی دگر


چشــم بر تاریکی شب دوختم
 

 

 

اسفند ماه 1392 --- مجنون بختیاری

 

 

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۰۸
داوود جمشیدیان

 

 

 

 

 

دستهـــــایت بوی باران می‌دهد


بوی گل‌های بهـــــاران می‌دهد


عشق تو سرمست می‌ســازد مرا


جلــــوه‌ای از بی‌قراران می‌دهد
 

 

 

 
اسفند 1392ماه --- مجنون بختیاری
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۰۵
داوود جمشیدیان

 

 

 

 

 

می‌شود تا بیــکرانها پر کشیـــد


جامی از لعل لبت بر سر کشیــد

 

می‌شــــود در دفتر نقاشــــی ام

 

شکلی از یک لاله پرپر کشیـــد

 

اسفند  ماه1392 --- مجنون بختیاری

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۰۰
داوود جمشیدیان


شب بود و ستاره می‌درخشیــــد


مهتــــاب دوباره می‌درخشیــــد


چشمان قشنگ و نازت آن شب


بر ماه و ستــــاره می‌درخشیــــد


اسفند 1392 ـ داوود جمشیدیان

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ اسفند ۹۲ ، ۱۹:۵۵
داوود جمشیدیان

 

 

 

باغبـــانا مژده ای ده کی بهـــاران می‌رسد


آخـــر این عمر زمستان کی بپایان می‌رسد


بلبلان چشم انتظــار دیدن رخســــــار گل


مژده پیروزی حـــق کی به یاران می‌رســد

 

 

 

 

 

اسفند ماه 1392 --- مجنون بختیاری
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ اسفند ۹۲ ، ۱۹:۴۸
داوود جمشیدیان

مکالمه تلفنی پدر و دوست دختر پسرش

 

 

با گویش و لهجه بختیاری:

 

 

 

دودَرِ پَل بُریده

 

 

 

یِه شُوی دیدُم کُرُم دَنگ ایدِراره

 

 

خَش خار تَنِ دِرِس نُفتِش ایخاره

 

 

وِش گُدُم کُرُم چِتِه چِه سیت بیارُم

 

 

وِم ایگود حالُم خو نی ، مو حال نَدارُم

 

 

گوشینهِ گِرِ وِ دَس هی صُحبت ایکِرد

 

 

مو ندونِستُم که صحبت یا چَت ایکرد

 

 

حرفاشه که گوش دادُم دیدُم که ایگو

 

 

مای لاو و گِرل فِرِندُم ، بیو تو ایچو

 

 

همی طور که هی داشتِن هی حرف ایزیدِن

 

 

سی یکیدور وا حرفا هی غِر ایویدِن

 

 

دو دَره وِ کُر ایگود عشقم کجایی؟

 

 

مو وِ جاکُر ایگودُم تو بی وفایی

 

 

دودَره فَهمی مونُم که حرف ایزیدُم

 

اما فِرگ نیکِرد که مو کوتا نیویدُم

 

 

 

وِ موگو اسکیوزمی ، شما کی باشین؟

 

 

وِش گودُم مُو لُهراسُم برین بِلا شین

 

 

در اِوی گو گرفتم ، بابا تو هستی ؟

 

 

وِش گودُم ای ناقُلا زیدی یِه دَسی

 

 

چه زِ ای کُرُم ایخوای ای پَل بُریده؟

 

سی چه هی زنگ ایزنی موبایل ندیده؟

 

دودَرِه گو من میخوام بش حال بدم ، نازمو ببینه

 

وِش گُدُم حال دی چنهِ؟ ، ناز دی چنهِ؟ ای تی دَریده

 

در اِوی گو میدونی که من کیم؟ من سانی هستم

 

دختری جذاب و دوست داشتنی هستم

 

 

وِش گُدُم سانی کیه؟ جذاب چِنه؟ دَنگ ایدراری؟

 

 

مَیَر تو بی صحاوی؟ صحاو نَداری؟

 

 

و موگو تو میدونی که لاین چیه؟

 

 

یا اینکه جغد شب کیه؟

 

 

میای امشب که با هم بریم تو وی چت؟

چت کنیم با همدیگه تا نیمه شب

 

 

در اِوی گو تو چقد باحال و نازی

 

 

تو باید عشقم بشی ، با من بسازی

 

 

مو گُدُم هونی که تو دینداش ایگردی

 

 

هو مو نیسم وابری مین جاش بگردی

 

 

دیدُم هی وِل نیکُنهِ رودَش دِرازه

 

 

هی سی مُخ زیدَنِ مو نقشه ایسازه

 

 

وِ موگو تو اون نیستی که بات نشستم

 

 

فکر کردم بم حال میدی با تو که هستم

 

 

وِش گُدُم حال دی چِنه؟ مو حال نَدارُم

 

 

که بخوام زِ کارِتو سر بِدِرارُم

 

 

اِنگاری هر چی که بی مو خَو ایدیدُم

 

 

همچو چی وِ عمر خوم هرگز ندیدُم

 

 

 

 

اسفند ماه 1392 مجنون بختیاری

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۰۸
داوود جمشیدیان

مادرم یک زن روستایی بود، فرشته ای از نسل فرشتگان، برای مادرم که معنی عشق را فقط در نگاه او یافتم.

 

 

 

نوای مادرم

 

شکوه عشـــــق را من ، در نوای مــــــادرم دیدم

 

 

وفـــایی را اگر دیـــدم ، وفـــای مـــــــادرم دیدم

 

 

 

نوایی خوشتــــر از صوتش در این دنیـــا ندیدم من

 

 

که اوج مهـــربانی را ، صـــــدای مــــــادرم دیدم

 

اگر جان ارزشــی می داشت که آن را من فـدا سازم

 

 

تمـــام هستی خود را ، فــــدای مـــــــادرم دیدم

 

 

 

عجب آرامــــشی دیــدم در این دنیــــای رویــایی

 

 

که من آرامشــــم را ، در لـــوای مــــــادرم دیدم

 

 

 

اگر در خـــاطرم هر دم هــوای عشــــق سر می زد

 

 

چه عشقی بود که آن را ، در هوای مــــــادرم دیدم

 

 

 

سرودم شعــــــر زیبایی بپـــاس لطـــف و ایثارش

 

 

که من این شعــر زیبـا را ، برای مــــــــادرم دیدم

 

 

 

خـــــدایا روح پاکـــــش را به شادیهـــا مزیّن کن

 

 

چــه فضــل و هیبتی من، در خدای مــــادرم دیدم

 

                             

 

 

اسفند ماه1392 مجنون بختیاری

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۴۰
داوود جمشیدیان

 

 

 

 

 

شبی بیتاب دیـــــدار تو گشتم
 
طبیبی تو ، که بیــمار تو گشتم
 
 

 

به خواب زلف مشکینت که رفتم
 
نخوابیدم ، که بیـــدار تو گشتم
 

  

 

اسفند 1392ماه مجنون بختیاری

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۳۱
داوود جمشیدیان

 

 

 

 

 

رُخت رنگ گــل یاس بهاریست
 
نگــاهت جلوه ای از بیقراریست

 

 

سکــوتت معـنی بسیـــار دارد
 
تجلیــگاه عشــق ماندگـاریست

 

 

 

اسفند ماه 1392 مجنون بختیاری

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۲۷
داوود جمشیدیان

ایذه شهری با قدمتی دیرینه و تمدنی کهن که در قلب تاریخ ایران برای همیشه جاودان است.

 

 

 

شهر من ایذه

 

 

 

 

عجــب آب و هـوایی دارد ایــــذه
 
شمیـــم دلــــربایی دارد ایــــذه
 

 

 
اگــر جویی صفــات نیـــک آن را
 
مــــرام با وفــــایی دارد ایــــذه

 

 
 
سر آمـــد از نگــاه دینـــداریست
 
دلای بــا خــــدایی دارد ایــــذه
 
 

 

وفـــــای مردمش در مهـربانیست
نــــــوای آشنــایی دارد ایــــذه
 
سرافراز از شکـــوه و استــواریست
به مُنگشتش صفـایی دارد ایــــذه
 

 

ترنــم های بارانش چه زیبـــاست
به زیبــــایی نگاهی دارد ایــــذه
 

 

صـدای چشمه سارانش بلـند است
سکـــوت پرصدایی دارد ایـــــذه
 

 

 

ببــــالد بختــیاری از وجـــودش
چـه فرهنگ و سرایی دارد ایــــذه 
 

 

ز وصــف شهر خود شعری سرودم
عجــب شعر و نوایی دارد ایــــذه

 

اسفند ماه1392 مجنون بختیاری

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۱۰
داوود جمشیدیان

          آتشِ عشق



  یک شــب به یــــــار گفتم ،ای یاردلنوازم


  باعشــــقِ آتشینت،اکنون چه چاره سازم ؟

  گفتـا کـــه خواهـم آمـد ، تا  بـیـکرانـۀ  تـو


  گفتـــم به بزمِ من آی ، ای عشــقِ پاکـبازم

  گفتا که در نگــاهت ، هر لــحظه در خیالی


  گفتـــم  که در طوافَت ، در راز و در نیازم

  گفتا که درهـــــوایت ، بی تاب و بی‌ قرارم


  گفتــــــــم تحمــلی کن ،  تا چاره‌ای بسازم

  گفتا که عابـــــدی باش ، بر خاکِ دلنوازان


  گفتــــــــم بر آستانت ، پیــــوسته در نمازم

  گفتا که راه سختیست ، در راهِ عشق رفتن


  گفتـم به کویَت ای یار،سهل است گر بتازم .
 


                          شاعر معاصر: داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

                                        

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ اسفند ۹۲ ، ۲۰:۱۴
داوود جمشیدیان

 

 

 

 

شهیـــــــــدی از دیـــــار مــــا سفـــر کرد

به وجـــه خالــــــق گـــــیتی نظــــر کــرد

 

بــه مهـــــمانـــی انبــــــــوه شهیــــــــدان

روان شــد از سیــــاهــی‌ها حـــــذر کـــرد

 

بپـــاس دعــــــــــوت معـــــشوق پاکـــش

وفـــــا بر عهـــــد خــود گـــاه سحــر کرد

 

بـــه همــــراه دگــــــر همــــسنگرانـــــش

سلاحــــــش بر ســــــر دشمن تبـر کــــرد

 

به لطـــف حـــــق دل خصـــــم زبــــون را

پریشــــــان خاطــــر و خونیــــن جگر کرد

 

زشــــوق وصــــل دیــــدار خـــــــــدایش

سبکــــــبال از دل آتــــــش گـــــــذر کرد

 

خداونــــــــدا خمـــــــینی را نگــــــــهدار

که ایـــــمان را به گیـــــــتی مستقـــــر کرد

 

اسفند ماه 1366 ـ مجنون بختیاری
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ اسفند ۹۲ ، ۱۹:۴۰
داوود جمشیدیان

                                                                             

 

 

 

 

رُخســـارِ ظفـــرمندان نوری چو قمـــر دارد
 
رازِ دلِ محبـــوبان صد رمـــزِ دگــــــر دارد
 
 
آنکس که شده عـاشق از بهــرِ خدای خود
 
تا خِطهٔ حــــق جویان گُلبانگِ سفـــــر دارد
 
 
از بانگِ خدا جـویش ، و از شعلهٔ شب جویَش
 
دائـم دل هـر دشمــن در ترس و خــطر دارد
 
 
هر کس که به راهِ حق بر خصـــمِ زبون تازد
بر عـــرشِ خداوندی پیـــوسته نظـــــر دارد
 
شوقــی که برون افــکند امـواجِ خروشان را
تا ساحـــــلِ پیروزی صــد شــور به سـر دارد
 
آندم که بیندیشــــــد در عالـــمِ عـِــــرفانی
از رمـــزِ شهادت او، حقـّـا که خبــــر دارد
 
توصیف کن ای داوود در وصفِ ظفرمندان
دریـــاب که دیوانت صــــد نُکته  زِبَر دارد .

 

 

اسفندماه1365 ـ  داوود جمشیدیان ( مجنون بختیاری )

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ اسفند ۹۲ ، ۱۹:۰۳
داوود جمشیدیان

در پهندشتِ این دیارِ پر افتخار و در مجاورتِ کوههای پوشیده از برفِ سلسله جبالِ زاگرس، در آنجایی که مردانی باصلابت و زنانی بانجابت ، با استعانت از فرهنگ و آدابی کُهن در سرزمینی سراسر حماسی که نشانگرِاصالتِ دیرینه فرهنگیِ شیفتگانِ این خطهٔ همیشه جاوید است و از دیرباز در برابر تهاجمِ فرهنگیِ بیگانگان مَصون مانده است و این میراثِ کُهن را از نیاکانِ خویش به ارث برده‌اند مردمانی زندگی می‌کنند که به ایلِ بختیاری معروفند.

در راستایِ اشاعهٔ فرهنگِ این مرز و بوم و در میانِ این قومِ سربلند و سرافراز هُنر و ادبیات از دیرباز به عنوانِ دو واژهٔ سمبُلیک موردِ توجه خاص و عام بوده و هُنرمندان این وادی که به حق وارثان بر حق فرهنگِ اصیلِ بختیاری بوده و هستند هر کدام به بهانه‌ها و عناوینِ مختلف پا به عرصه و میدان هُنر گذاشتند.

دیرگاهیست که هر هُنرمندی به نوبه خود و با ارائهٔ آفرینشهای ادبی هر آنچه را که در توان داشته و دارد تقدیمِ طالبان و شیفتگانِ هُنر نموده و می‌نماید. در میان انبوهِ این هُنرمندان متعهد ، شاعران و ونویسندگان نیز بنا بر طبعِ ذاتی و رسالتِ خطیرِ خویش همپای دیگر هُنرمندان با ارائه آفرینش‌هایِ ادبی ، رساترین نغمه‌های پرشور این دیار را خلق کرده، سروده و به سَمع و نظرِ تِشنگانِ شعر و ادب رسانده‌اند.

 در میانِ بِلادی که مردمانِ اصیلِ بختیاری در آنجا ساکنند نام ایذه نیز آشنا و مُعَرفِ حضورِ تمامیِ کسانی است که قومِ بختیاری را به رسمیت شناخته‌اند. در زمینه هُنر و ادبیات  چندانکه از شواهد بر می‌آید ، هستند هُنرمندانی که به دلایلِ مختلف ،گمنام مانده‌اند  و  هم اکنون به فعالیتهای مُستمر در زمینه‌های هُنری ، مُتواضِعانه ، مُخلصانه و بدون هیچ ادعایی در جهت اِعتلای فرهنگِ این مرز و بوم ، در این  شهر هنرنمایی می‌کنند .

 

       با آرزویِ توفیق روز افزون برایِ تمامیِ این هُنرمندانِ گرامی .

 

 

                                                              شاعرِ مُعاصر : داوودِ جمشیدیان

                                                                             بهار ۱۳۶۶

         

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ اسفند ۹۲ ، ۱۷:۳۹
داوود جمشیدیان